سید مصطفی سعیدی

استاد دانشگاه و فعال حوزه‌ی مهاجرت

۳ – تصمیم‌گیری

 ما در زنده‌گی همواره در معرض تشویش و نگرانی‌های که ناشی از تصمیم‌گیری‌های ما می‌شود، می‌باشیم. زنده‌گی در واقع سیت یا مجموعه‌ی از رفتارها، کنش‌ها و واکنش‌ها، هدف‌ها و فعالیت‌ها، ارتباطات و نوآوری‌ها، ریسک‌پذیری و تحلیل اوضاع پیرامون ما و از همه مهم‌تر و حیاتی‌تر، تصمیم‌گیری‌های است که ما انجام می‌دهیم و این مجموعه عناصر دست به دست هم داده و زنده‌گی و مسیر زنده‌گی و نیز میزان موفقیت و دستاوردها و همچنین شکست و ناکامی‌های ما را شکل می‌دهد. پس تصمیم‌گیری در زنده‌گی از موارد خیلی مهم، سرنوشت ساز و در عین حال مغلق و پیچیده بوده و گاهی خیلی وقت‌گیر و حتی پرهزینه نیز می‌باشد.

 تصمیم‌ها می‌تواند ساده و عادی باشد مانند تصمیم‌گیری در مورد رفتن به سیاحت با خانواده در آخر هفته و یا می‌تواند در حد متوسط باشد مانند تصمیم‌گیری در مورد آغاز ورزش و یا فراگیری یک زبان یا حرفه و یا می‌تواند جدی، زمان‌گیر، سرنوشت‌ساز و نیازمند بودیجه باشد، مانند آغاز تحصیل (لیسانس، ماستری یا دکترا)؛ آغاز تجارت یا کار نو و یا هم تشکیل خانواده و یا هم مهاجرت و….

 پس ما در زنده‌گی هر آن در حالتی قرار داریم که باید تصمیم بگیریم. اگر شخص اول فامیل هستیم و مسوولیت خانواده به دوش ما است، تصمیم‌گیری هم مهم ومغلق بوده و سهل و آسان نمی‌باشد. 

نکته‌ی مهم این که هیچگاهی بدون لیست کردن و تحلیل بدیل‌ها به صورت شتابزده و هیجانی تصمیم‌گیری نکنیم. ما بایستی برای اینکه عواقب تصمیم‌گیری ما به موفقیت بیانجامد و دستاوردهای در پی داشته باشد، اوضاع پیرامون خود را تحلیل همه جانبه کرده و نقاط قوت و ضعف و منابع مربوطه را بررسی کرده و بدیل‌های متعدد و متنوع و متفاوت را کنار هم گذاشته و با دقت بیشتر یکی از آنها را انتخاب و در زمینه تصمیم اتخاذ و عملی کنیم.

از نظر دانش مدیریت بدترین تصمیم‌گیری در واقع تصمیمی‌ست که بدون درنظرداشت بدیل‌ها، یک گزینه را انتخاب و عملی کنیم. نکته‌ی مهم دیگر اینکه بهتر است تا در مورد برخی تصمیم‌های کلان زنده‌گی با اهل خبره، دوستان با تجربه و نخبه‌گان مشوره کرده و نظریات آنها را با خود داشته باشیم.

 ما بارها دیده‌ایم که برخی‌ها تصمیم‌های کلان زنده‌گی را بدون مشوره و بدون تحلیل و بررسی جوانب و نقاط قوت و ضعف و منابع و با شتابزده‌گی اتخاذ نموده و در نتیجه با هدر رفتن منابع و زمان و نیز با صرف هزینه‌ها نه تنها به اهداف از پیش تعیین شده نرسیده اند بلکه این تصمیم‌ها باعث مشکلات بیشتر و جدی‌تر دیگر برای شان گردیده است.

نکته‌ی مهم دیگر اینکه ما بایستی تصمیم‌های کلان را مرحله‌وار تطبیق نموده و در جریان مراحل مختلف، وضعیت را بررسی و آسیب‌شناسی دقیق کرده و پیش برویم. در غیر آن شاید ریسک بیشتری متوجه ما گردد.

به هر صورت تصمیم‌گیری یکی از عناصر مهم و حیاتی در زنده‌گی ما بوده و ما همیشه در معرض تصمیم‌گیری قرار داریم، چه خوب است که تصمیم‌های عاقلانه، دوراندیشانه، مدبرانه و برابر با معیارها و شاخصه‌های که قابل سنجش، بررسی و ارزیابی باشد؛ اتخاذ نموده و با عملی شدن آن دستاورهای قابل ملاحظه داشته باشیم و زنده‌گی ما با این تصمیم‌گیری‌ها متحول گردیده و در نتیجه به سوی رفاه، خودکفایی و شکوفایی حرکت کنیم.

توجه: مسئولیت محتوای مقاله به عهده نویسنده می باشد. شبکه افغان دیاسپورا در قبال اظهارات نادرست در این مقاله مسئولیتی نخواهد داشت.