قطعنامۀ کنفرانس اروپائی مشکلات وفرصتها فرا راه حکومت جدید افغانستان

هالند، ۲۰دسمبر۲۰۱۴

به سلسلۀ کنفرانس های سالانۀ فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (FAROE ) بتاریخ ۲۰ دسمبر۲۰۱۴ بیش از صد تن ازصاحبنظران ، فرهنگیان و نمایندگان نهادهای اجتماعی- کلتوری افغانها از شهرهای مختلف کشورهای افغانستان، عراق، آلمان، انگلستان، سویدن، دنمارک، اسپانیا، بلجیم وهالند درکشور هالند گردهم آمدند. اشتراک کنندگان این کنفرانس متعلق به اقوام، زبانها و گرایشات مختلف سیاسی بودند که در فضای دموکراتیک و روحیۀ وحدت ملی، کنفرانس را تا ختم موفقانۀ آن همراهی کردند.

کنفرانس با سخنرانی افتتاحیۀ محترمه نجلا واسعی رئیسۀ فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا ویک دقیقه سکوت به خاطربزرگداشت ازشهادت هزاران هموطن غیرنظامی ما که امسال قربانی حملات طالبان، دولت افغانستان وپشتیبانان بین المللی اش شده اند، آغازیافت. رئیسۀ فاروضمن  خیرمقدم گفتن به مهمانان، هدف این کنفرانس را فراهم ساختن زمینۀ تبادل نظرآزاد میان افغانهای مقیم اروپا در مورد تحولات افغانستان توضیح نموده وتأکید برآزاد ودموکراتیک بودن بحثها درفضای حفظ احترام متقابل نمود. خانم واسعی گفت انتقاد سازنده میتواند باعث بهبود گردد. متعاقبأ سخنرانی ها مطابق آجندای کنفرانس در موارد ذیربط توسط متخصصین مجرب وجوان ارائه گردید.

کنفرانس بعد از غور ومباحثه که درفضای آزاد صو رت گرفت، قطعنامه ذیل ا به تصویب رساند:

 

1. برعکس خواست وانتظار مردم، نتایج آرای شان، درمیان هیاهوبخاطر فسادی که در افغانستان غیر منتظره وغیرمعمول هم نبود،  تحت فشارنیروهای معین داخلی وخارجی مسکوت گذاشته شد. با انحراف ازقانون اساسی کشوروبرمبنای یک موافقتنامه سیاسی، حکومتی که اسمش را "حکومت وحدت ملی" گذاشتند زاده شد. این وضع که تحت نام انتقال مسالمت آمیز قدرت سیاسی توجیه میگردد، بنا به جاه طلبی های موجود درهردوتیم و الزامات ساختاری تفاهم نامه ی سیاسی شکنند بوده خطراینکه حکومت "وحدت ملی" به بن بست مواجه گردد، موجود است. اشتراک کنندگان کنفرانس بدین نظر اند که صرف حکومتی قادر به پایان بخشیدن به نارسائی های کشورخواهد بود که ناشی ازارادۀ مردم خود بوده، پالیسی وعمل خویش را برمبنای منافع ملی و خواستهای مردم افغانستان عیارسازد.

  1. تأمین امنیت باشندگان کشورمهمترین وظیفۀ هردولت است. تجربۀ دوماه گذشته نشان میدهد که امنیت باشندگان کشوربعوض بهبود، به وخامت گرائیده است. نا توانائی دولت درتأمین امنیت بیشترناشی ازعامل داخلیست تا عامل خارجی. موجودیت هزارها گروه مسلح غیرمسؤل که متشکل از ملیشیه رژیمهای سابق وکنونی بوده وطی سیزده سال اخیردر سایۀ فرهنگ معافیت وکاربردسازش سیاسی با دولت به زورگوئی وجنایت علیه جان ومال مردم ادامه داده اند، در برابر پول حاضر به هر نوع معامله با دشمن بوده مهمترین عامل داخلی بی امنی محسوب میشوند. این گروه ها درتشویق کشت وتسهیل قاچاق موادمخدرسهم فعال داشته با توسل به تجاوزوخشونت علیه زنان واطفال امنیت وعزت خانواده های افغان را برهم میزنند. متأسفانه این گروه ها دردستگاه دولت، هردوتیم برسر اقتداروپارلمان افغانستان پشتیبانان قوی دارند. کنفرانس خواستار خلع سلاح ومحاکمۀ سردسته های این گروه ها وحامیان زورمند دولتی شان شده حمایت ازین گروه ها را دشمنی با مردم افغانستان دانست.
  2. در بخش برنامه های اقتصادی، تیم "تحول و تداوم" اصل اقتصاد بازار آزاد را به مثابه "نسخه کار آزموده" برای تمام دشواری های اقتصادی کشور قابل پیروی می داند. تیم اصلاحات و همگرایی به نوبه خود با پذیرش اصل بازار آزاد، از اصلاحات اقتصادی در جهت تقویه صنایع درون مرزی سخن می گوید. با وجود تشابه شیوه های دید هردو تیم در مورد انکشاف اقتصادی آینده کشور، باید گفت که هر دو تیم، با وصف نتایج رقتباراقتصاد بازارلجام گسیختۀ دهۀ گذشته، فاقد دید انتقادی به بازار آزاد در یک کشور پسا منازعه ومافیا زده مانند افغانستان می باشند. بنابراین، هیچ یک از این دو تیم نتوانسته اند به یک سری از پرسش های حیاتی انکشاف اقتصادی کشور، پاسخی بدهند که متضمن رفع احتیاجات مردم افغانستان باشد. کنفرانس برضرورت تقویت ومدرنیزه ساختن زراعت در کشور، اخذ تدابیرحمایوی ازصنایع کوچک ملی، ترویج تولید واستفاده ازمنابع طبعی انرژی کشورولزوم جلوگیری ازقراردادهای اسارت آور وکم منفعت در رابطه با معادن ما تأکید نمود.
  3. گسترش بیسابقۀ مدارس غیررسمی ومرموزکه ازجانب کشورهای خارجی مداخله گرحمایه وبدون هیچنوع مجوزقانونی ایجادشده اند، امروز وفردای افغانستان را به خطرجدی مواجه ساخته است. موجودیت هزاران مدرسۀ غیرقانونی در ولایات مختلف کشور که هریک لیلیه وصدها طالب دارند، وسعت خطرافراطیت وبنیادگرائی وعواقب وخیم آنرا برای امنیت کشور نشان میدهد. اشتراک کنندگان کنفراس خواستارتحقیق جدی ازمسؤلین این مدارس در مورد منابع مالی وپشتیبانان خارجی آنها وسر انجام بستن این مدارس شد.  با درنظراشت این واقعیت که یکی ازمشکلات عمدۀ مردم ما بیکاریست، کنفرانس خواستار آن شد که کشورهای اسلامی که خواستارکمک به افغانستان اند، بعوض اعمار مدارس بزرگ، در بخش زراعت وصنایع افغانستان سرمایه گذاری کنند.
  4. مواردخشونت  علیه زنان با وصف فشارتشکلهای داخلی وخارجی دفاع از زنان روبه ازدیاد است. کنفرانس خواستارپایان دادن به این وضع شد. مبارزه با این پدیده مستلزم توشیح مجدد قانون منع خشونت علیه زنان وتطبیق جدی آنست.
  5. افغانستان به نیروی جوان ومتخصص خود نیازمبرم دارد. مهاجرت جوانان از کشورپدیدۀ نامطلوبیست که دولت افغانستان باید به رفع علل آن بپردازد.  بیکاری وسیع ومزمن در میان جوانان محصول بی برنامه گی حکومت قبلی دربخش کاریابی این نسل بالنده کشور، فقدان حمایت از صنعتکاران داخلی توسط دولت وبی تمایلی کشورهای خارجی برای سرمایه گذاری در پروژه های بزرگ زیربنائی میباشد. بیکاری یک عده از جوانان را به مهاجرتهای اجباری، استعمال موادمخدره ویا پیوستن به صفوف طالبان مجبور میکند. کنفرانس خواستار توجه جدی در سطوح ملی وبین المللی دربخش کاریابی برای جوانان شد.

اشتراک کنندگان مواد 6 گانۀ فوق را با اکثریت آرا به تصویب رسانیدند.

۲۰دسمبر۲۰۱۴

 

هاگ، هالند